Ons verhaal

Ronny deed judo in Merksplas, Inge in Oostmalle. De clubs gingen soms bij elkaar trainen en Inge liet haar oog op Ronny vallen. Toen er een competitie in Engeland was waar ze met de boot naartoe gingen, werden de vlinders in Inge's buik opgewakkerd en werd ze op haar dertiende tot over haar oren verliefd op Ronny. Die was echter niet ontzettend geïnteresseerd en dat duurde zo verder tot een dik jaar later, op Wortel Kermis 1997. Daar sloeg de vonk eindelijk over! Een paar weken later in Portugal, weer op competitie met de judo, liep het echter mis, met een gebroken hartje tot gevolg. Maar het bleef heel erg kloppen voor de Ronny. Dus op 1 maart 1998, op Wortel carnaval, kwam het weer goed. Na een kleine dip, zo'n anderhalf jaar later, vormden ze  een heel gelukkig koppel. Begin 2005 kochten ze samen een bouwgrond in Merksplas en toen Inge dat jaar in juni afstudeerde, bouwden ze er samen een garage op. In oktober gingen ze dan samenwonen. Een dik jaar later kwam het aanzoek...

Kerstavond 2006,

We hebben samen gekookt en gegeten en dus nu is het tijd voor ... kadootjes!!! De Ronny zet muziek op en ik denk; "Amai, zeg, zo romantisch, leuk, leuk!" Ik kreeg eerst mijn horloge die ik twee weken eerder samen met de Ronny had gekozen. En ik was er heel blij mee. Toen hij de gsm uitpakte die ik die namiddag voor hem nog had gekocht,  was hij ook heel blij, maar het bleek een rode te zijn in plaats van een zwarte. "Dan ga ik die wel omruilen deze week", zei ik. "Ik heb nog een pakje", zegt hij ineens. "Hoe? Daar weet ik niks van? En lag dat onder de kerstboom?" "Ja, maar nog maar pas." Ik ga kijken en ja, hoor, er ligt nog een pakje onder, dat ik voordien nog niet had zien liggen. Er gaat vanalles door mijn hoofd, want zo'n verrassingen vindt ik gewéldig. "Een boek, mischien een kookboek. Oh, nee, een klevertje van Foto Gijsels... Een fotokader! Zou er foto van ons twee inzitten? Nee, dat zal wel ni. Waarschijnlijk een mooie kader zodat ik eindelijk wat foto's tegen de muur ga hangen, zoals ik al zolang beloof." Oh, wauw!" Met traantjes in de ogen zie ik dat er wel een foto van ons twee inzit en nog wel een supermooie van in Londen en dan nog in sepia. "Amai hoe lief, hoe romantisch!" En er staat nog een tekstje onder ook: Jij bent de enig aan wie ik ze toevertrouw, die 4 speciale woorden: ik hou van jou. De tranen rollen over mijn wangen. Nooit gedacht dat de Ronny zoiets liefs zou verzinnen. Plots zie ik dat hij op zijn knieën gaat zitten. Oh, nee, super super, gaat hij...? "En dan wil ik ook nog iets vragen... Inge wil je met mij trouwen?" "Ja! Snik, ja,snif, snik. Héél graag! Er is niks in de hele wereld dat ik liever wil!!!"

De voorbereidingen konden dus beginnen en een paar maanden later, op 1 april 2007 begonnen we ook nog aan een ander "project": ons droomhuis. We hebben er al heel hard samen aan gewerkt en het begint stilletjes aan al wel wat vorm te krijgen. Aan de buitenkant is het eigenlijk al wel een huis, hoewel het nog niet opgevoegd is natuurlijk. Maar vanbinnen is het nog een echte bouw. Nu zijn we bezig met de voorzieningen: elektriciteit, waterleiding, afvoer, gas,... En na de huwelijksreis komt de bezetter, dus dan kunnen we er direct terug invliegen. Met een beetje geluk zijn we tegen eind 2008 verhuisd. Maar met een paar (in den bouw héél realistische) vertragingen, kan het wel zomer 2009 worden. We zullen wel zien. Voorlopig zitten we nog heel gezellig en knus in onze garage met z'n tweetjes.